เวลาวิจัยร่วมกับ AI เราเผลอเลยจังหวะที่ควรหยุดได้ง่าย พอทดสอบแนวคิดหนึ่งเสร็จ ก็สงสัยเงื่อนไขอื่น พอตรวจสอบเงื่อนไขนั้นแล้ว ก็อยากลองกับตลาดอื่น ถ้าถาม AI ก็มักมีวิธีให้ไปต่อ แก้โค้ดแล้วรันใหม่ได้อีกครั้ง
ผมวิจัยการเทรดอย่างเป็นระบบแบบนี้มาได้ประมาณหนึ่งปีแล้ว
มันสนุกดี ผมชอบที่สามารถนำความคิดซึ่งเคยอยู่แค่ในหัวมาทดสอบจริงได้ ถ้าทุกครั้งที่สงสัยอะไรต้องเริ่มจากกังวลว่าจะเขียนโปรแกรมได้หรือเปล่า ผมคงปล่อยหลายเรื่องผ่านไป การทำงานกับ AI ทำให้มีสิ่งที่ลงมือลองได้มากขึ้น
แต่การมีสิ่งให้ลองมากขึ้นก็มีต้นทุน ผมต้องเป็นคนตัดสินใจเองว่าจะไม่ลองอะไร
เช่น ถ้าผลแบ็กเทสต์ไม่ถูกใจ ก็หาจุดปรับได้เสมอ อาจเปลี่ยนเงื่อนไขเข้าเทรดเล็กน้อย ดูช่วงที่ผลงานแย่เป็นพิเศษให้ละเอียด หรือเอากลยุทธ์ไปใช้กับตลาดอื่น AI ช่วยได้ทุกครั้ง และมักมีคำอธิบายที่ฟังดูสมเหตุสมผลตามมาด้วย
ตรงนี้เองที่เส้นแบ่งของงานวิจัยเริ่มไม่ชัด การแก้สมมติฐานที่ผิดกับการปรับเงื่อนไขไปเรื่อย ๆ จนได้ผลที่พอใจ อาจดูคล้ายกันมากในระหว่างทำงาน เพราะทั้งคู่คือการแก้โค้ดแล้วรันใหม่
ผมจึงมีสิ่งที่ต้องจดมากขึ้น ก่อนทดลองต้องเขียนว่าครั้งนี้จะตรวจสอบอะไร และผลแบบไหนที่จะทำให้เลิกแนวคิดนี้ หลังเห็นผลแล้วก็ต้องบันทึกว่าเปลี่ยนเงื่อนไขใดบ้าง แม้จะยุ่งยาก แต่ถ้าไม่จดไว้ ภายหลังผมอาจจำแม้แต่เหตุผลที่แก้ไขให้ดูน่าเชื่อถือกว่าที่เป็นจริง
เรื่องคล้ายกันเกิดขึ้นกับโค้ด พอรันเสร็จและมีตัวเลขออกมา ก็รู้สึกโล่งใจ แต่การมีตัวเลขไม่ได้รับประกันว่าคำนวณถูก เวลาเกิดสัญญาณกับเวลาส่งคำสั่งอาจไม่สอดคล้องกัน หรือการปัดเศษปริมาณคำสั่งอาจทำให้การเทรดที่ตั้งใจไว้หายไป รายละเอียดแบบนี้ดูจากเส้นทุนอย่างเดียวได้ยาก
คำขอที่ส่งให้ AI จึงต้องเฉพาะเจาะจงด้วย นอกจากให้เขียนกลยุทธ์แล้ว ยังต้องตรวจสอบว่าทำไมจึงมีคำสั่งนี้ในวันนั้น ใช้ข้อมูลอะไร และคำนวณปริมาณอย่างไร แม้จะเริ่มคุยจากผลรวม สุดท้ายก็มักกลับมาที่การเทรดหนึ่งครั้งหรือการคำนวณหนึ่งบรรทัด
มองจากภายนอก งานแบบนี้อาจดูไม่มีอะไรนัก ทำทั้งวันแล้วข้อสรุปอาจมีเพียงว่า “ผลนี้ต้องตรวจสอบอีกครั้ง” แต่ถ้าข้ามการตรวจสอบนั้นไป ผมจะไม่รู้ว่าตัวเองกำลังอาศัยอะไรเป็นหลักในการทดลองครั้งต่อไป
AI ช่วยตรงนี้ได้มากพอสมควร ผมอ่านโค้ดที่เขียนไว้แล้วใหม่ เปรียบเทียบผลจากการรันต่างครั้ง และค้นหาสมมติฐานที่ตกหล่นร่วมกับมันได้ แต่ AI ไม่สามารถรับผิดชอบแทนผมได้ว่าผมกำลังชี้นำคำถามไปหาคำตอบที่อยากได้หรือไม่ เรื่องนั้นยังเป็นหน้าที่ของผม
นี่ก็เป็นเหตุผลที่อยากเริ่มเขียนบล็อก ระหว่างวิจัยมักมีงานถัดไปรออยู่ จึงไม่ค่อยมีโอกาสอธิบายเส้นทางที่ผ่านมาดี ๆ การเขียนน่าจะช่วยให้เห็นชัดขึ้นว่าส่วนไหนเข้าใจแล้ว และส่วนไหนที่ปล่อยผ่านไปแบบคลุมเครือ
ต่อไปผมตั้งใจจะเล่าทีละการทดลองหรือทีละคำถาม ว่าทำไมตอนแรกถึงคิดว่าน่าลอง พอลงมือจริงมีอะไรต่างไป และหลังจากนั้นเปลี่ยนอะไร
ดูจากบันทึกที่สะสมตลอดปีที่ผ่านมา คงยังไม่ขาดเรื่องเขียนในเร็ว ๆ นี้ แค่จัดระเบียบมันช้าไปหน่อยเท่านั้น